De Volewijckers

Ik ben geboren in Amsterdam Noord, in de Vogelwijk. Daarom vind ik onderstaand verslag onvergetelijk.

Het verhaal van De Volewijckers in 1944 is een van de meest legendarische episodes uit de Nederlandse voetbalgeschiedenis. Het is een verhaal van veerkracht, saamhorigheid en een ongekende sportieve prestatie tegen de gitzwarte achtergrond van de Tweede Wereldoorlog.

Hier is het relaas van hoe de "Mosveld-baby’s" de top van Nederland bereikten.

Het noodlot op het Mosveld

De Volewijckers was een echte buurtclub uit Amsterdam-Noord, die speelde op het Mosveld. In de zomer van 1943 werd Amsterdam-Noord echter zwaar getroffen door geallieerde bombardementen, bedoeld voor de Fokker-fabrieken. De woonwijken rondom het Mosveld werden verwoest, en ook het voetbalveld lag vol met bomtrechters en puin.

Spelen op eigen terrein was onmogelijk geworden. Terwijl de clubleden rouwden om hun buren en vrienden, moest de ploeg voor hun thuiswedstrijden uitwijken naar de andere kant van de stad: Stadion De Meer, het terrein van AFC Ajax in de Watergraafsmeer.

De mars naar de titel

Ondanks de ellende van de oorlog en het verlies van hun thuisbasis, bleek het elftal van trainer Lajos Székely onverslaanbaar. Met spelers als Dick de Beij, Daan de Jongh en de legendarische Gerrit Keizer (die eerder voor Arsenal had gespeeld), stootten ze door naar de kampioenscompetitie.

Op 29 mei 1944 (Tweede Pinksterdag) vond de apotheose plaats. De Volewijckers stonden bovenaan en hadden aan een overwinning op het Heerenveen van de jonge Abe Lenstra genoeg om de landstitel veilig te stellen.

De invasie van Amsterdam-Oost

De sfeer die dag was elektrisch, maar ook surrealistisch. Omdat er nauwelijks vervoer was, trokken tienduizenden Amsterdammers, sommigen ondergedoken, uit Noord te voet, met de pont en per fiets naar Amsterdam-Oost.Toeschouwers:
Er zaten ruim 30.000 mensen in De Meer, terwijl de officiële capaciteit lager lag.
Mensen zaten tot op de daken van de tribunes en in de lichtmasten.
De tegenstander: Heerenveen was de geduchte kampioen van het Noorden, met de toen al fabelachtige Abe Lenstra in de gelederen.

De wedstrijd: 4-1

De Volewijckers lieten er geen gras over groeien. De ploeg uit Noord speelde met een enorme passie en technisch vernuft.

Dick de Beij opende de score, wat leidde tot een explosie van vreugde.
Hoewel Heerenveen nog tegenstribbelde, liepen De Volewijckers uit naar een overtuigende 4-1 overwinning.
Abe Lenstra werd door de defensie van de Amsterdammers volledig aan de ketting gelegd.

Toen het laatste fluitsignaal klonk, bestormden de fans het veld. De Volewijckers — een kleine club uit een gebombardeerde volkswijk — waren de kampioen van Nederland.

Een bitterzoete overwinning

Het kampioenschap werd gevierd in een stad die gebukt ging onder bezetting en schaarste. Geen luxe banketten, maar een simpel samenzijn. Het succes bood de bewoners van Noord een broodnodig lichtpuntje in een donkere tijd.
Kort na deze overwinning viel de sportcompetitie in Nederland stil door de Spoorwegstaking en de Hongerwinter. De Volewijckers bleven hierdoor officieel de kampioen van Nederland tot 1946.

Het logo kenmerkt zich door de kleuren groen en wit, de clubkleuren van de vereniging uit Amsterdam-Noord. De vogel in het midden is een verwijzing naar de naam (Volewijck was vroeger een galgenveld waar veel vogels, met name kraaiachtigen, op afkwamen).